Warszawa okresu międzywojnia była miastem kosmopolitycznym, otwartym na eksperymentowanie i chłonącym zewnętrzne wpływy. W jednym momencie warszawskiej publiczności prezentowano kabaret rodem z Berlina i Paryża, austriackie operetki, nową muzykę amerykańską, tańce latynoskie, czy bliższą odbiorcy muzykę polską, żydowską i romską. Ten wielokulturowy ferment przyczynił się do narodzin nowego, niepowtarzalnego stylu polskiej muzyki popularnej. W ciągu zaledwie dekady powstało tysiące świetnych utworów, z których większość została dawno zapomniana.

Mała Orkiestra Dancingowa pod dyrekcją Noama Zylberberga gra wczesny polski pop, bez nostalgii rekonstruując dźwięki ukryte pod szumem starej płyty. Dwunastoosobowy skład wykonuje muzykę dwudziestolecia międzywojennego zgodnie z duchem czasów, z której pochodzi. Korzystając z oryginalnych nagrań, orkiestra przygotowuje aranżacje utworów w takiej postaci, w jakiej zostały skomponowane i wykonuje je zachowując wierność stylowi. W 2018 roku, orkiestra wydała swój debiutancki album.

Noam Zylberberg (dyrekcja artystyczna, pianino, wokal), Michał Górczyński (klarnet, saksofon), Jacek Dziołak (klarnet), Maurycy Idzikowski (trąbka), Filip Mazur (trąbka), Dagna Sadkowska (skrzypce), Zofia Endzelm (skrzypce), Olga Owczynnikow (skrzypce), Andrzej Izdebski (banjo, gitara), Mikołaj Majkusiak (akordeon), Łukasz Owczynnikow (kontrabas), Krzysztof Szmańda (perkusja, wibrafon)